Hoi An

Hobbel de hobbel! We hebben een gezellige avond/nacht gehad in de nachttrein. We hadden een drankje meegenomen en genoeg ander proviand om de reis door te komen. Vooral Kim en ik hadden wat meer moeite om in slaap te komen. De deur klapperde, maar gelukkig was dat snel verholpen. Toen kwam er een harde mededeling in onze cabine en op de gangen, gelukkig konden we die uitzetten in onze cabine. Daarna moesten we naar de wc, kortom het duurde even🥴

Vanmorgen vroeg was ik als eerste wakker en ik heb even goed genoten van het uitzicht. De rest werd wakker toen er een of andere gast voor onze cabine ging zingen en bleef zingen. Toch maar even die deur opentrekken om die Vietnamese Frans Bauer te aanschouwen. De beste man was een verkoper van ontbijt en ander waar. Schijnbaar is dat de wake up manier hier. We hebben een paar bakjes koffie bij hem besteld en hebben hem door laten lopen.

We hebben nog een beetje gedommeld, rondgelopen, af en toe in digitaal land rondgezworven en zeker genoten van het uitzicht: de oneindige rijstvelden, waterbuffels, koeien en de harde werkers. De tijd vloog voorbij en voor we het wisten waren we in Da Nang. We zijn mega trots op die twee kleine globetrotters van ons! Die twee kunnen reizen!

Onderweg had onze nieuwe bestemming laten weten dat ze een dubbele boeking hadden gedaan en ze kwamen met de vraag of we wilden annuleren. Dat kon niet meer via Agoda, maar ze hadden wel een oplossing. We werden netjes opgehaald in Da Nang en we werden naar onze homestay gebracht. We hebben een andere kamer voor een nacht en morgen gaan we naar de geboekte kamer. De kamer die we nu hebben is ook een dikke prima.

We hebben onze spullen op de kamer gelegd en daarna zijn we gaan lunchen. Mijn telefoon had tijdens de reis de geest gegeven en deze heb ik, nadat we besteld hadden, weggebracht naar een telefoon specialist. Die maakte hem binnen luttele seconden open en ging aan het werk. Hij kwam er niet achter, dus ik heb hem daar achtergelaten voor verder onderzoek. Na de lunch zijn we terug gegaan naar ons verblijf.

Na wat chillen hebben de kinderen lekker gezwommen en hebben Kim en ik genoten van een ijskoude koffie. Toen was het tijd om naar Hoi An centrum te gaan. Hoi An staat bekend om zijn vele, vele lampions en verlichte bootjes. Het is hier om de hoek, maar we liepen een compleet andere wereld binnen. Wat onwijs mooi en gezellig! En wat enorm druk! Geen idee waar iedereen ineens vandaan was gekomen, maar daar was zo waar een partij toerisme waar je van achterover slaat. Het was wel genieten van al dat pracht, de winkeltjes, de eettentjes, het afdingen en gewoon lekker rondstruinen. Ook vonden we eindelijk de o zo geliefde Mango Sticky Rice! Jasmijn en Joris waren in de zevende hemel!

We moesten om tien uur terug zijn voor een heerlijke massage, dus we moeten nog eens terug naar al het pracht om zelf ook eens met een bootje rond te varen tussen alle toeristen en lampionnen door. De massage was voortreffelijk, dus dat wordt goed slapen vannacht.